مقام شور

» مقام شور

 شور معمولترین دستگاه موسیقی ایران ودارای گام خاصی است كه به گامهای بزرگ و كوچك (ماژور و مینور فرنگی) شباهت ندارد.

  چنانكه گفته شد

شور آواز متداول میان مردم ایران است بخصوص متعلقات این دستگاه بیشتر بین عامه

معمول میباشد و حتی اشخاصی هم كه موسیقی نمی دانند اگر گاهی زمزمه كنند اغلب یكی

از متعلقات شور یا خود شور را میخوانند. آواز شور جذبه و لطف خاصی دارد و خیلی

شاعرانه و دلفریب است. از ملال و حزن درونی حكایت می كند و گا ه باناله ای مؤثر و

وقاری پوشیده از حجب و حیا نصیحت می كند و دلداری میدهد. این دستگاه برای آن بسیار

مناسب است. ناله های آواز شور كاملاً طبیعی است و غمگساری آن مانند دشتی جانگداز

نیست بلكه میتوان شور را به انسان سالخورده با تجربه ای تشبیه كرد كه در مقابل

ناسازگاری آن مانند دشتی جانگداز نیست بلكه میتوان شور را به انسان سالخورده با

تجربه ای تشبیه كرد كه در مقابل ناسازگاری روزگار به عوض آنكه سر به زانوی غم

گذارده و اشك حسرت بریزید با كمال صبوری و بردباری تأمل و تحمل میكند و درس بی

علاقگی و عدم دلبستگی نسبت به عالم مادی فانی میدهد. دستگاه شورنمونه كاملی است از

احساسات و اخلاق ملی اسلاف ما گوئی روح عارفانه و متصوف ایرانی را كاملاً مجسم

میكند. شنونده دقیق می تواند از استماع آواز شور به زیبایی مناظر ایران و صفات خاص

اهالی این سرزمین پی ببرد. خلاصه آهنگ آواز شور موقر و نجیب و جلوه ای است از

وارستگی روح ایرانی.


آخرین مطالب این وبلاگ